វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តម្អូញ
នាម· noun [តំ-អូញ]
Learner aid: noun · [តំ-អូញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យត្អូញ, ការត្អូញត្អែរ :
Learner aid: noun · [តំ-អូញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យត្អូញ, ការត្អូញត្អែរ :
ពាក្យត្អូញ, ការត្អូញត្អែរ :
“វាចេះតែមានតម្អូញថាក្រ។”
ត្អូញ, ត្អូញត្អែរ :
“វាចេះតែតម្អូញថាក្រ។”