វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តឹកតាង
នាម· noun [តឹក-តាង]
Learner aid: noun · [តឹក-តាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ័ស្ដុតាង, គ្រឿងអាង :
Learner aid: noun · [តឹក-តាង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ័ស្ដុតាង, គ្រឿងអាង :
ភ័ស្ដុតាង, គ្រឿងអាង :
“សឹងមានរបស់នេះជាតឹកតាងស្រាប់។”