វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តូយ៌តន្ត្រី
នាម· noun [ដូ-ដន់-ត្រី]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ដូ-ដន់-ត្រី] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងភ្លេងដេញដំផ្លុំកូត។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖តូរ្យតន្ត្រី
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
គ្រឿងភ្លេងដេញដំផ្លុំកូត។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. តន្ត្រី ផង)។
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. តូយ៌ + តន្ត្រិន៑; បា. តុរិយ + តន្តី)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់