វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ត្រដោក

នាម· noun [ត្រ-ដោក]

Learner aid: noun · [ត្រ-ដោក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ មានមេមានគ្រាប់មានសំឡេងលាន់ឮ សម្រាប់ចងព្យួរនៅកគោ, ក្របី, ដំរី, សេះ។ ឈើឬឫស្សីដែលគេលកចោះជាប្រហោងតែម្ខាងសម្រាប់វាយចាំយាមល្បាតជាដើម :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ថ្ដោក
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ មានមេមានគ្រាប់មានសំឡេងលាន់ឮ សម្រាប់ចងព្យួរនៅកគោ, ក្របី, ដំរី, សេះ។ ឈើឬឫស្សីដែលគេលកចោះជាប្រហោងតែម្ខាងសម្រាប់វាយចាំយាមល្បាតជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សយាមវាយត្រដោក, គោះត្រដោក។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ