វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ទន្ត

នាម· noun [ទ័ន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ទ័ន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ធ្មេញ, ភ្លុក :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ធ្មេញ, ភ្លុក :

ឧទាហរណ៍

“(រ.ស.) ព្រះទន្ត (ធ្មេញក្សត្រ)។”

២

(ព.បុ.) ជម្រះធ្មេញនៅពេលលុបលាងមុខមាត់ :

ឧទាហរណ៍

“លោកគ្រូតើនហើយ កំពុងទន្ត គឺលោកគ្រូកំពុងលុបលាងព្រះភក្ដ្រជម្រះព្រះទន្ត។ (រ.ស.) ស្ដេចតើនចាកនិទ្រា នៅវេលាព្រហាមស្រាង មានគ្រប់គ្រឿងសម្អាង ស្ដេចទ្រង់ទន្តជម្រះភក្ដ្រ (ទ្រង់ស្រពព្រះភក្ដ្រជម្រះព្រះទន្តា)។ ក្នុងសាស្ត្រាល្បែងមានច្រើនអន្លើ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.កា. ទន្តា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សំ.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់