វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទន្ត
នាម· noun [ទ័ន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [ទ័ន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្មេញ, ភ្លុក :
Learner aid: noun · [ទ័ន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្មេញ, ភ្លុក :
ធ្មេញ, ភ្លុក :
“(រ.ស.) ព្រះទន្ត (ធ្មេញក្សត្រ)។”
(ព.បុ.) ជម្រះធ្មេញនៅពេលលុបលាងមុខមាត់ :
“លោកគ្រូតើនហើយ កំពុងទន្ត គឺលោកគ្រូកំពុងលុបលាងព្រះភក្ដ្រជម្រះព្រះទន្ត។ (រ.ស.) ស្ដេចតើនចាកនិទ្រា នៅវេលាព្រហាមស្រាង មានគ្រប់គ្រឿងសម្អាង ស្ដេចទ្រង់ទន្តជម្រះភក្ដ្រ (ទ្រង់ស្រពព្រះភក្ដ្រជម្រះព្រះទន្តា)។ ក្នុងសាស្ត្រាល្បែងមានច្រើនអន្លើ។”
(ព.កា. ទន្តា)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សំ.)