វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បង្អែក
នាម· noun [បង់-អែក]
Learner aid: noun · [បង់-អែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់សម្រាប់ផ្អែក; អំពើដែលផ្អែក; ពំនឹង, ទីពឹងផ្អែក។
Learner aid: noun · [បង់-អែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់សម្រាប់ផ្អែក; អំពើដែលផ្អែក; ពំនឹង, ទីពឹងផ្អែក។
ប្រដាប់សម្រាប់ផ្អែក; អំពើដែលផ្អែក; ពំនឹង, ទីពឹងផ្អែក។
(ម.ព. ឥតបង្អែក)។
(ព.ប្រ.) ឥតមានពំនឹង។
មន្ទីរពេទ្យដែលអាចផ្ដល់សេវាសុខភាពដល់ប្រជាពលរដ្ឋចន្លោះពី ៦ដល់២០ម៉ឺននាក់ និងរយៈពេលធ្វើដំណើរពីលំនៅស្ថានទៅកាន់ទីនោះតិចជាង៣ម៉ោង :
“មន្ទីរពេទ្យបង្អែកស្នួល។”