វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ទច់
កិរិយាសព្ទ· verb [បន់-ទច់]
Learner aid: verb · [បន់-ទច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យទច់, ធ្វើឱ្យឈប់។
Learner aid: verb · [បន់-ទច់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធ្វើឱ្យទច់, ធ្វើឱ្យឈប់។
ធ្វើឱ្យទច់, ធ្វើឱ្យឈប់។
ធ្វើឱ្យទច់ឱ្យអាក់ពាក្យសម្ដី ឬ ដំណើរសេចក្ដី :
“បន្ទច់បង្អាក់គេក្នុងកណ្ដាលជំនុំ។”