វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បន្ទោស

កិរិយាសព្ទ· verb [បន់-ទោស]

Learner aid: verb · [បន់-ទោស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ស្ដីឱ្យដោយគ្រាន់តែប្រាប់ទោសកំហុសឥតមានជេរវាយឬធ្វើទោសអ្វី :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ស្ដីឱ្យដោយគ្រាន់តែប្រាប់ទោសកំហុសឥតមានជេរវាយឬធ្វើទោសអ្វី :

ឧទាហរណ៍

“ម្ដាយបន្ទោសកូន។”

២

បន្ទោសខ្លាំងផ្ទួនៗ ទាល់តែទម្លាក់មុខជ្រុប។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់