វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បិដ្ឋ្យដ្ឋិកសត្វ
នាម· noun [ប៉ិត-ឋ្យាត់-ឋិ-កៈ-ស័ត]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [ប៉ិត-ឋ្យាត់-ឋិ-កៈ-ស័ត] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សត្វមួយពួកដែលមានឆ្អឹងទ្រនុងខ្នងហើយមានឆ្អឹងជំនីរតភ្ជាប់ពីទ្រនុងខ្នងនោះរួមមកខាងពោះ, ហៅដោយរួបរួមថា សត្វមានគ្រោងឆ្អឹង ដូចជា គោ, ក្របី, ត្រីជាដើម។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖បិដ្ឋ្យាដ្ឋិកសត្វ