វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប៉ផាប់
គុណកិរិយា· adverb [ប៉-ផាប់]
Learner aid: adverb · [ប៉-ផាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលដេញ ឬរត់ទាន់ប្រកិតស្ទើរតែនឹងចាប់បាន :
Learner aid: adverb · [ប៉-ផាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលដេញ ឬរត់ទាន់ប្រកិតស្ទើរតែនឹងចាប់បាន :
ដែលដេញ ឬរត់ទាន់ប្រកិតស្ទើរតែនឹងចាប់បាន :
“រត់ប៉ផាប់, ដេញប៉ផាប់, ដេញប៉ផាប់ចាប់ពភីង។”
(ម.ព. ពភីង)។