វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រគេន
នាម· noun [ប្រ-គេន]
Learner aid: noun · [ប្រ-គេន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ស.ស.) ឱ្យ, លើកឱ្យដល់ដៃក្នុងហត្ថបាស :
Learner aid: noun · [ប្រ-គេន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ស.ស.) ឱ្យ, លើកឱ្យដល់ដៃក្នុងហត្ថបាស :
(ស.ស.) ឱ្យ, លើកឱ្យដល់ដៃក្នុងហត្ថបាស :
“ប្រគេនចង្ហាន់លោក។”