វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រឆេះ
នាម· noun [ប្រ-ឆេះ]
Learner aid: noun · [ប្រ-ឆេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើដោយអំបោះជាដើម សម្រាប់អុជឱ្យជក់ប្រេង, ជក់ក្រមួន, ជក់ខ្លាញ់ :
Learner aid: noun · [ប្រ-ឆេះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើដោយអំបោះជាដើម សម្រាប់អុជឱ្យជក់ប្រេង, ជក់ក្រមួន, ជក់ខ្លាញ់ :
ប្រដាប់ធ្វើដោយអំបោះជាដើម សម្រាប់អុជឱ្យជក់ប្រេង, ជក់ក្រមួន, ជក់ខ្លាញ់ :
“ប្រឆេះចង្កៀង, ប្រឆេះទៀន។”
ដីឆ្អិនត្រង់កន្លែងដែលដុតគំនរព្រៃជាដើមរួចហើយ។