វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រដាប់ជើង
នាម· noun [ប្រ-ដាប់-ជើង]
Learner aid: noun · [ប្រ-ដាប់-ជើង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងអលង្ការមួយប្រភេទធ្វើពីលោហៈសម្រាប់ពាក់លម្អនៅកជើងឆ្វេងស្តាំនៃអ្នករបាំបុរាណខ្មែរ។ ប្រដាប់ជើងមាន កងទងឈូក និងកងញ័រជើង។
