វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រដិត
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា· verb, adverb [ប្រ-ដិត]
Learner aid: verb, adverb · [ប្រ-ដិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រកិត, ដិតតាមជិតជាប់គ្នាមិនដាច់ :
Learner aid: verb, adverb · [ប្រ-ដិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រកិត, ដិតតាមជិតជាប់គ្នាមិនដាច់ :
ប្រកិត, ដិតតាមជិតជាប់គ្នាមិនដាច់ :
“ប្រដិតតាមក្រោយ, តាមប្រដិត។”
ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទបណ្ដាលឱ្យឧច្ចារៈកកើតជាដុំតូចៗរឹងៗ, ច្រើនកើតព្រោះប្រើឥរិយាបថអង្គុយច្រើនពេក :
“កើតប្រដិត។”
ក្លននិងប្រដិត។