វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រទក្សិណ

នាម· noun [ប្រ-ទ័ក-សិន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ប្រ-ទ័ក-សិន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការសម្ដែងសេចក្ដីគោរពឬសេចក្ដីស្រឡាញ់ដោយដើរព័ទ្ធជុំវិញបុគ្គលឬវត្ថុអ្វីៗ ឱ្យបុគ្គលឬវត្ថុនោះនៅជាខាងស្ដាំដៃ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ការសម្ដែងសេចក្ដីគោរពឬសេចក្ដីស្រឡាញ់ដោយដើរព័ទ្ធជុំវិញបុគ្គលឬវត្ថុអ្វីៗ ឱ្យបុគ្គលឬវត្ថុនោះនៅជាខាងស្ដាំដៃ :

ឧទាហរណ៍

“ធ្វើប្រទក្សិណវិហារ៣ជុំ ...។”

២

ដែលសម្ដែងសេចក្ដីគោរពឬសេចក្ដីស្រឡាញ់ដោយដើរព័ទ្ធជុំវិញបុគ្គលឬវត្ថុអ្វីៗ ឱ្យបុគ្គលឬវត្ថុនោះនៅជាខាងស្ដាំដៃ :

ឧទាហរណ៍

“ដើរប្រទក្សិណ; កាលដែលជូជក់គាត់រៀបនឹងចេញពីផ្ទះគាត់បានដើរប្រទក្សិណផ្ទះនិងនាងអមិតតាបនាបីៗជុំហើយទើបគាត់ចេញទៅ ...។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម. កណ្ឌជូជក)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. បទក្ខិណ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់