វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រមាត់កង្កែប
នាម· noun [ប្រ-ម៉ាត់-កង់-កែប]
Learner aid: noun · [ប្រ-ម៉ាត់-កង់-កែប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ ដុះវាររាបក្រាបផ្ទាប់នឹងដីសើម ដូចគ្នានឹងប្រមាត់ដី ប៉ុន្តែស្លឹករួញជ្រួញៗ សណ្ឋានប្រមាត់កង្កែប។
