វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រូង
ឧទានសព្ទ· interjection [ប្រូង]
Learner aid: interjection · [ប្រូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយធ្លាក់ឬបោះ, ចោលអ្វីៗ ក្នុងទឹក :
Learner aid: interjection · [ប្រូង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សូរឮដោយធ្លាក់ឬបោះ, ចោលអ្វីៗ ក្នុងទឹក :
សូរឮដោយធ្លាក់ឬបោះ, ចោលអ្វីៗ ក្នុងទឹក :
“ធ្លាក់ទឹកប្រូង។”
ឈ្មោះបបរគ្រឿងមួយប្រភេទ មានបង់បន្លែលាយផង :
“បបរប្រូង ត្រូវប្រើស្លឹកគ្រៃនិងមើមខ្ជាយឱ្យចាស់បន្តិច។”
ឈ្មោះសម្លមួយប្រភេទបែបជនជាតិភាគតិច ដែលស្លដោយដុតក្នុងបំពង់ឫស្សី :
“សម្លប្រូងរបស់ជនជាតិទំពួន។”