វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“ភណ្ឌៈ” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ ភណ្ឌ។

ភណ្ឌ

នាម· noun [ភ័ន]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [ភ័ន] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទ្រព្យ, របស់; ដើមទុន; គ្រឿងប្រើប្រាស់; អីវ៉ាន់; ប្រដាប់, គ្រឿងប្រដាប់។ ច្រើនផ្សំជាមួយនឹងនាមសព្ទឯទៀត, ដូចជា។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ភណ្ឌៈ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

ទ្រព្យ, របស់; ដើមទុន; គ្រឿងប្រើប្រាស់; អីវ៉ាន់; ប្រដាប់, គ្រឿងប្រដាប់។ ច្រើនផ្សំជាមួយនឹងនាមសព្ទឯទៀត, ដូចជា។

២

គ្រឿងភ្ជួររាស់។

៣

ទ្រព្យផ្សេងៗ, របស់ច្រើនមុខដែលដាក់ក្នុងកំឡុងជាមួយគ្នា។

៤

(ម.ព. នានាភណ្ឌ)។

៥

របស់ប្រសើរ, ទ្រព្យមានតម្លៃ។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. ភណ្ឌ; សំ. ភាណ្ឌ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់