វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“មិតភាណិនី” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ មិតភាណី។

មិតភាណី

គុណនាម, នាម· adjective, noun [មិត-តៈ-ភា-នី]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: adjective, noun · [មិត-តៈ-ភា-នី] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលចេះនិយាយស្ដីឬអ្នកចេះនិយាយស្ដីគួរដល់ប្រមាណ គឺចេះលៃលកពាក្យសម្ដីឱ្យគួរដល់ការ មិនឱ្យលើសមិនឱ្យខ្វះ មិនឱ្យហួសហេតុហួសដំណើរ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖មិតភាណិនីមិត្តភាណិនី
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលចេះនិយាយស្ដីឬអ្នកចេះនិយាយស្ដីគួរដល់ប្រមាណ គឺចេះលៃលកពាក្យសម្ដីឱ្យគួរដល់ការ មិនឱ្យលើសមិនឱ្យខ្វះ មិនឱ្យហួសហេតុហួសដំណើរ :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សនុ៎ះជាមិត្តភាណី។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា មិតភាណិនី)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. មិត "ពាក្យដែលគួររាប់បាន, រាប់ហើយ ពាក្យគួរដល់ប្រមាណ, ល្មមត្រឹមត្រូវ ..." + ភាណី "ដែលនិយាយ,អ្នកនិយាយ")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ