វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មេធាវី
នាម· noun [មេ-ធា-វី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [មេ-ធា-វី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានមេធា; អ្នកប្រាជ្ញ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានមេធា; អ្នកប្រាជ្ញ។
២
ស្មាក្ដី :
ឧទាហរណ៍
“ទៅពឹងមេធាវីឱ្យជួយក្នុងរឿងក្ដី។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា មេធាវិនីឬមេធិនី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. មេធាវិន៑ ឬ មេធិន៑)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់