មេធាវី

នាម· noun [មេ-ធា-វី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [មេ-ធា-វី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែលមានមេធា; អ្នកប្រាជ្ញ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖មេធាវិនី ថណាយក្ដី មេធី

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

ដែលមានមេធា; អ្នកប្រាជ្ញ។

២

ស្មាក្ដី :

ឧទាហរណ៍

“ទៅពឹងមេធាវីឱ្យជួយក្នុងរឿងក្ដី។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា មេធាវិនីឬមេធិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.; សំ. មេធាវិន៑ ឬ មេធិន៑)

បន្តរៀនទៀត