វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លង់ហិន
នាម· noun [លង់-ហិន]
Learner aid: noun · [លង់-ហិន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លោហៈមួយប្រភេទសាច់រឹងស្រួយ កើតអំពីរំលាយផ្សំលោហជាតិ ច្រើនមុខបញ្ចូលគ្នា :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖លង្ហិន
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
លោហៈមួយប្រភេទសាច់រឹងស្រួយ កើតអំពីរំលាយផ្សំលោហជាតិ ច្រើនមុខបញ្ចូលគ្នា :
ឧទាហរណ៍
“ផ្តិលលង់ហិន, កាំបិតលង់ហិន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់