វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លន្លង់
គុណនាម· adjective [លន់-លង់]
Learner aid: adjective · [លន់-លង់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រងេះស្រងោច ព្រោះឃើញវាលធំធេងឆ្ងាយសន្លឹមឬឃើញទីប្លែកចិត្ត :
Learner aid: adjective · [លន់-លង់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រងេះស្រងោច ព្រោះឃើញវាលធំធេងឆ្ងាយសន្លឹមឬឃើញទីប្លែកចិត្ត :
ដែលស្រងេះស្រងោច ព្រោះឃើញវាលធំធេងឆ្ងាយសន្លឹមឬឃើញទីប្លែកចិត្ត :
“ចិត្តលន្លង់លន្លោច។”
ឆ្ងាយសន្លឹមស្រងាត់ :
“ឆ្ងាយលន្លង់។”
ច្រើននិយាយផ្សំនឹងពាក្យ លន្លោច ថា :
“លន្លង់លន្លោច លន្លង់គួរឱ្យលន្លោចចិត្ត។”
(ព.កា. ប្រើជា លន្លោចលន្លង់ ក៏បាន)។