វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លាន់
កិរិយាសព្ទ· verb [លាន់]
Learner aid: verb · [លាន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បញ្ចេញសូរសព្ទឮខ្លាំងឬតិចក៏មាន, ធ្វើឱ្យឮរំពង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
បញ្ចេញសូរសព្ទឮខ្លាំងឬតិចក៏មាន, ធ្វើឱ្យឮរំពង :
ឧទាហរណ៍
“ផ្គរលាន់, មែកឈើលាន់នឹងបាក់, លាន់សរសៃ។”
២
ដែលមានសូរឮស៊ានឬកងរំពង :
ឧទាហរណ៍
“និយាយលាន់, លាន់មាត់។(ព.ប្រ.) លាន់ទឹកលាន់ដី។”
៣
ធ្លាយវាចាចេញមកដោយទប់មាត់ឱ្យនៅស្ងៀមពុំបាន :
ឧទាហរណ៍
“លាន់មាត់, លាន់សម្ដី។”
៤
(ព.សា.) លាន់មាត់រកពុទ្ធោ។
៥
នេសាទុបករណ៍មួយប្រភេទ ធ្វើដោយចោះដើមឫស្សីធំមួយកំណាត់ទម្លុះឱ្យមានប្រហោងជាហែបមានប្រឹសសម្រាប់ដាក់ត្រាំក្នុងទឹកឱ្យអន្ទង់ចូល :
ឧទាហរណ៍
“អន្ទង់ចូលក្នុងលាន់។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់