វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លូកលាន់
កិរិយាសព្ទ· verb [លូក-លាន់]
Learner aid: verb · [លូក-លាន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លូកបិចឬលូកចឹបបន្តិចបន្តួច; លូកនាយលូកអាយ, លូកកឹះកៀវ :
Learner aid: verb · [លូក-លាន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លូកបិចឬលូកចឹបបន្តិចបន្តួច; លូកនាយលូកអាយ, លូកកឹះកៀវ :
លូកបិចឬលូកចឹបបន្តិចបន្តួច; លូកនាយលូកអាយ, លូកកឹះកៀវ :
“អាហារទាំងនេះនៅថ្មោងឥតមានអ្នកណាទាន់លូកលាន់ទេ; វាចេះតែលូកលាន់គ្នាទៅវិញទៅមក។”