វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លោកេស្វរៈ
[លោ-កេស-ស្វៈ-រ៉ៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: [លោ-កេស-ស្វៈ-រ៉ៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលជាធំក្នុងលោកឬជាងសត្វលោក។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលជាធំក្នុងលោកឬជាងសត្វលោក។
២
នាមរបស់ពោធិសត្វដែលពួកពុទ្ធសាសនិកខាងឧត្តរនិកាយឬមហាយានសន្មតដោយផ្សែផ្សំតាមមតិរបស់ខ្លួន, ប្រកាសជំនឿថាជាធំខាងការបីបាច់រក្សាសត្វលោក ក្នុងសាសនារបស់ព្រះសក្យមុនីគោតម, ផ្គូធៀបគ្នានឹងមហាព្រហ្មឬវិស្ណុរបស់ពួកព្រាហ្មណ៍។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ហៅ អវលោកេស្វរៈ ក៏បាន)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. < លោក + ឦឝ្វរ "ដែលជាធំ", បា. លោកិស្សរ < លោក + ឥស្សរ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់