វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ល្បាក់ផ្កាសំយុង
នាម· noun [ល្បាក់-ផ្កា-សំ-យ៉ុង]
Learner aid: noun · [ល្បាក់-ផ្កា-សំ-យ៉ុង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងលម្អមួយប្រភេទធ្វើពីផ្កាស្រស់ឬផ្កាជ័រក្រងជារំយោលសម្រាប់បំពាក់ចំហៀងម្ខាងនៃមកុដធ្លាក់សំយុងចុះ (តួនាងពាក់នៅខាងឆ្វេងនិងតួនាយរោងពាក់នៅខាងស្ដាំ តួយក្សពាក់ខាងស្ដាំដែរ)។ ផ្កាសំយុងក្រងដោយផ្កាចំប៉ី ផ្ការាក់ ផ្កាម្លិះ ឬផ្កាចំប៉ា។
