វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
វឌ្ឍន
នាម· noun [វ័ត-ឍៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [វ័ត-ឍៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់; ដំណើរដុះដាល; ដំណើរកើតកាលវាលគុម្ព។
Learner aid: noun · [វ័ត-ឍៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់; ដំណើរដុះដាល; ដំណើរកើតកាលវាលគុម្ព។
សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់; ដំណើរដុះដាល; ដំណើរកើតកាលវាលគុម្ព។
អំពើឬការងារដែលនាំឱ្យចម្រើនផលប្រយោជន៍។
កាលឬសម័យដែលមានសេចក្ដីចម្រើនប្រយោជន៍ផ្សេងៗ។
ធម៌ឬសភាវៈដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីចម្រើន។
(ម.ព. វឌ្ឍនកាល)។
(ព.ផ្ទ. ហាយនឬហាយនៈ)។
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វឌ្ឍន; សំ. វទ៌្ធន ឬ វធ៌ន)