វឌ្ឍន

នាម· noun [វ័ត-ឍៈ-ណៈ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វ័ត-ឍៈ-ណៈ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់; ដំណើរដុះដាល; ដំណើរកើតកាលវាលគុម្ព។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វឌ្ឍនៈ វឌ្ឍន—

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ

១

សេចក្ដីចម្រើន; ការលូតលាស់; ដំណើរដុះដាល; ដំណើរកើតកាលវាលគុម្ព។

២

អំពើឬការងារដែលនាំឱ្យចម្រើនផលប្រយោជន៍។

៣

កាលឬសម័យដែលមានសេចក្ដីចម្រើនប្រយោជន៍ផ្សេងៗ។

៤

ធម៌ឬសភាវៈដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីចម្រើន។

៥

(ម.ព. វឌ្ឍនកាល)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ព.ផ្ទ. ហាយនឬហាយនៈ)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វឌ្ឍន; សំ. វទ៌្ធន ឬ វធ៌ន)

បន្តរៀនទៀត