វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“វណិព្វក” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ វនិព្វក។
វនិព្វក
នាម· noun [វៈ-និប-ពៈ-កៈ] ឬ [វៈ-និប-ពក់]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [វៈ-និប-ពៈ-កៈ] ឬ [វៈ-និប-ពក់] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្មូម; ស្មូមអ្នកពោលពណ៌នាសរសើរគុណរបស់អ្នកឱ្យឬសរសើរផលទានជាមុនរួចទើបសូមទាន ឬក៏ពោលសរសើរ, ពោលពាក្យឱ្យពរ ក្នុងកាលដែលគេឱ្យទានមកខ្លួនរួចហើយ (សរសេរជា វណិព្វក ក៏បាន)។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វណិព្វក