វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“វនព្រឹក្ស” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ វនស្បតិ។

វនស្បតិ

[វៈ-ន័ស-ស្ប៉ៈ-តិ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: [វៈ-ន័ស-ស្ប៉ៈ-តិ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឈើធំទាំងពួងឬឈើជាចម្បងជាងដើមឈើឯទៀតៗ ក្នុងព្រៃមួយៗ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វនព្រឹក្សវនប្បតិវនស្បតិព្រឹក្ស
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ឈើធំទាំងពួងឬឈើជាចម្បងជាងដើមឈើឯទៀតៗ ក្នុងព្រៃមួយៗ។

២

មានន័យមួយផ្សេងថា ឈើដែលបញ្ចេញផ្កាជារូបផ្លែមកតែម្ដង :

ឧទាហរណ៍

“ខ្នុរ, ល្វា, ល្វាដី ...ជាវនស្បតិ ឬ វនស្បតិព្រឹក្ស។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ប្រើជា វនប្បតិឬវនប្បតិព្រឹក្ស ក៏បាន)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. វនស្បតិ; បា. វនប្បតិ "ឈើជាម្ចាស់នៃព្រៃ")

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ