វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

វិហារ

[វិ-ហ៊ា]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: [វិ-ហ៊ា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការនៅ, ការនៅអាស្រ័យ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វិហារ—
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១១ ន័យ
១

ការនៅ, ការនៅអាស្រ័យ។

២

លំនៅ, កុដិធំ, ទីវត្ត (ទាំងមូល) សម្រាប់ពួកបព្វជិតពុទ្ធសាសនិក។

៣

ខ្មែរហៅតាមទម្លាប់ ចំពោះតែឧបោសថាគារ (រោងឧបោសថ៍) ថា "វិហារ" :

ឧទាហរណ៍

“សង់វិហារ, បុណ្យឆ្លងវិហារ។”

៤

ការសាងវត្ត; ការធ្វើវិហារ។

៥

អ្នករក្សាទីវត្ត, អ្នកអ្នកថែវត្ត។

៦

ស្ត្រីអ្នកថែទីវត្ត; ដូនជីឬយាយជី។

៧

របស់សម្រាប់កុដិធំ; របស់សម្រាប់វត្ត, ទ្រព្យវត្ត (ទ្រព្យសង្ឃ)។

៨

បុណ្យឆ្លងវត្ត; ឬបុណ្យឆ្លងវិហារ។

៩

អ្វីៗដែលមាននៅក្នុងទីវត្តមានដើមឈើ, ដំណាំជាដើម។

១០

អ្នកបរិភោគបាយដែលក្នុងវត្ត (អ្នកស៊ីបាយវត្ត)។

១១

(ម.ព. វិហារវិឃាសាទ)។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា វិហារវិឃាសាទិកា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់