វុត្តពីជ

នាម· noun [វុត-តៈ-ពីជ] ឬ [វុត-តៈ-ពេច]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [វុត-តៈ-ពីជ] ឬ [វុត-តៈ-ពេច] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ពូជ (ដំណាំ) ដែលបណ្ដុះ, សាប, ព្រោះ រួចហើយ; ពូជសម្រាប់បណ្ដុះ, សាប, ព្រោះ។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖វុត្តពូជ វត្តពូជ

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ពូជ (ដំណាំ) ដែលបណ្ដុះ, សាប, ព្រោះ រួចហើយ; ពូជសម្រាប់បណ្ដុះ, សាប, ព្រោះ។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. វុត្ត; សំ. ឧប្ដ "ដែលបណ្ដុះ, សាប, ព្រោះ រួចហើយ" + វីជ ឬ ពីជ "ពូជ")

បន្តរៀនទៀត