Learner aid: verb · [ហៅ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពោលពាក្យចេញឈ្មោះដល់ :
ពោលពាក្យចេញឈ្មោះដល់ :
“មាតាហៅបុត្រឱ្យមកបរិភោគអាហារ។”
ស្រែកដង្ហោយចេញឈ្មោះពីចម្ងាយ :
“ស្រែកហៅគ្នាឱ្យយកទូកមកចម្លង។”
ថា, ឈ្មោះថា, មានឈ្មោះថា :
“នេះហៅអី?; -គាត់ឈ្មោះមាសហៅសុវណ្ណ។”
ឱ្យឈ្មោះថា, សន្មតនាមថា :
“មនុស្សបង្ខូចប្រយោជន៍ខ្លួននិងប្រយោជន៍អ្នកដទៃហៅថាពាល។”
បង្គាប់ឱ្យមកឬឱ្យទៅ :
“មានដីកាហៅខ្លួនឱ្យចូលទៅសាលាដំបូង។”
និយាយបូរបាច់ដង្ហោយហៅព្រលឹងឱ្យចូលមកកាន់រូបកាយវិញ (ធ្វើតាមតម្រាព្រាហ្មណ៍)។
អញ្ជើញភ្ញៀវក្នុងអាវាហវិវាហមង្គលជាដើម។
(ខ្មែរបុរាណប្រើជា ហាវ។ ម.ព. ហ័វ ផង)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ. ហវ៑ឬហៅ; បា. ហវឬហវ៑)
