វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អរ
កិ. [អ]
មានអំណរ, មានសោមនស្ស, រីករាយចិត្ត, មានចិត្តរីករាយ :
មានអំណរ, មានសោមនស្ស, រីករាយចិត្ត, មានចិត្តរីករាយ :
មានអំណរ, មានសោមនស្ស, រីករាយចិត្ត, មានចិត្តរីករាយ :
“អរព្រោះបានទ្រព្យគាប់ចិត្ត; បានឮថាកូនប្រឡងជាប់ ខ្ញុំអរណាស់!”
អរៗភ័យៗ គឺអរខ្លះភ័យខ្លះម្ដងៗ។
“”
អររីករាយដោយសាទរ។
“”
អរខ្លាំងស្ទើរភ្លេចខ្លួន, អរឆ្លេឆ្លា។
“”