វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
“ជវ័ន” ជាអក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់។ អត្ថន័យខាងក្រោមជារបស់ពាក្យ ជវនៈ។

ជវនៈ

នាម· noun [ជៈ-វៈ-នៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ជៈ-វៈ-នៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សន្ទុះ, កម្លាំងដែលស្ទុះ, ទំហឹង, ល្បឿន, សន្ទុះចិត្ត។ សេះលឿន។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ជវ័ន
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

សន្ទុះ, កម្លាំងដែលស្ទុះ, ទំហឹង, ល្បឿន, សន្ទុះចិត្ត។ សេះលឿន។

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(វេវ. ជវ័ន)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. ជវន)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់