វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទណ្ឌ
នាម· noun [ទ័ន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ទ័ន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំបង, ឈើច្រត់; កំណាត់ឈើ; អាជ្ញា; ការពិន័យ; ទោស, កំហុស។
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ទណ្ឌៈ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដំបង, ឈើច្រត់; កំណាត់ឈើ; អាជ្ញា; ការពិន័យ; ទោស, កំហុស។
២
ទោសជាអាជ្ញា។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(រ.ស. ព្រះទណ្ឌៈ ដំបងក្សត្រ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. ទណ្ឌ)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់