វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទាក់
កិរិយាសព្ទ· verb [ទាក់]
Learner aid: verb · [ទាក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចាប់ដោយអន្ទាក់ ឬថ្ពក់ទាញរូតឱ្យជាប់ដោយអន្ទាក់, ឱ្យជាប់ដោយលប់ :
Learner aid: verb · [ទាក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចាប់ដោយអន្ទាក់ ឬថ្ពក់ទាញរូតឱ្យជាប់ដោយអន្ទាក់, ឱ្យជាប់ដោយលប់ :
ចាប់ដោយអន្ទាក់ ឬថ្ពក់ទាញរូតឱ្យជាប់ដោយអន្ទាក់, ឱ្យជាប់ដោយលប់ :
“ទាក់ដំរី, ទាក់មាន់, ទាក់លលក, ទាក់ទទា។”
និយាយល្បួងប្រលោមភ្ជាប់ចិត្តឱ្យស្និទ្ធស្នេហា, ឱ្យកួចកាន់ក៏ហៅ ទាក់ ដែរ :
“ទាក់ចិត្ត។”
និយាយបញ្ចុះបញ្ចូលឱ្យជឿតាម ក៏ហៅ ទាក់ ដែរ :
“ទាក់ឱ្យបានជាគ្នា។”