វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ទោះ
នាម· noun [បន់-ទោះ]
Learner aid: noun · [បន់-ទោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចម្រៀកផ្ដៅ ឬឫស្សីដែលពុះ, ដែលច្រៀករួចបិតនឹងកាំបិតបន្ទោះសម្រាប់ត្បាញ, សម្រាប់ក្រង :
Learner aid: noun · [បន់-ទោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចម្រៀកផ្ដៅ ឬឫស្សីដែលពុះ, ដែលច្រៀករួចបិតនឹងកាំបិតបន្ទោះសម្រាប់ត្បាញ, សម្រាប់ក្រង :
ចម្រៀកផ្ដៅ ឬឫស្សីដែលពុះ, ដែលច្រៀករួចបិតនឹងកាំបិតបន្ទោះសម្រាប់ត្បាញ, សម្រាប់ក្រង :
“បន្ទោះល្អី, បន្ទោះលប។”
ឈ្មោះកាំបិតតូចដងវែងចុងស្រួចសម្រាប់បិតបន្ទោះផ្សេងៗ :
“កាំបិតបន្ទោះ។”