វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បន្ទោះ

នាម· noun [បន់-ទោះ]

Learner aid: noun · [បន់-ទោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ចម្រៀកផ្ដៅ ឬឫស្សីដែលពុះ, ដែលច្រៀករួចបិតនឹងកាំបិតបន្ទោះសម្រាប់ត្បាញ, សម្រាប់ក្រង :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ចម្រៀកផ្ដៅ ឬឫស្សីដែលពុះ, ដែលច្រៀករួចបិតនឹងកាំបិតបន្ទោះសម្រាប់ត្បាញ, សម្រាប់ក្រង :

ឧទាហរណ៍

“បន្ទោះល្អី, បន្ទោះលប។”

២

ឈ្មោះកាំបិតតូចដងវែងចុងស្រួចសម្រាប់បិតបន្ទោះផ្សេងៗ :

ឧទាហរណ៍

“កាំបិតបន្ទោះ។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់