វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាចម៍បន្ទោះ
នាម· noun [អាច់-បន់-ទោះ]
Learner aid: noun · [អាច់-បន់-ទោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កម្ទេចឬចម្រៀកដែលកើតពីបិតបន្ទោះឫស្សីឬក៏ផ្ដៅជាដើម :
Learner aid: noun · [អាច់-បន់-ទោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កម្ទេចឬចម្រៀកដែលកើតពីបិតបន្ទោះឫស្សីឬក៏ផ្ដៅជាដើម :
កម្ទេចឬចម្រៀកដែលកើតពីបិតបន្ទោះឫស្សីឬក៏ផ្ដៅជាដើម :
“អញប្រឹងប្រមូលអាចម៍បន្ទោះទុកធ្វើសំបុកមាន់, វាចេះតែមកយកទៅបង្កាត់ភ្លើងអស់! (ពាក្យក្រាបទូលក្សត្រិយ៍ថា មូលបន្ទោះ)។”