វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បរាធីន
នាម· noun [ប៉ៈ-រ៉ា-ធីន]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ប៉ៈ-រ៉ា-ធីន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលលុះនៅក្នុងអំណាច, ក្នុងបង្គាប់នៃអ្នកដទៃ។
Learner aid: noun · [ប៉ៈ-រ៉ា-ធីន] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលលុះនៅក្នុងអំណាច, ក្នុងបង្គាប់នៃអ្នកដទៃ។
អ្នកដែលលុះនៅក្នុងអំណាច, ក្នុងបង្គាប់នៃអ្នកដទៃ។
(ម.ព. ទារាធីន ផង ព.ផ្ទ. អត្តាធីន, សេរីភាព)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)