វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អបរាធីន
នាម· noun [អៈ-បៈ-រ៉ា-ធីន]
Learner aid: noun · [អៈ-បៈ-រ៉ា-ធីន]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្នកដែលមិនលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងបង្គាប់អ្នកដទៃ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលមិនលុះនៅក្នុងអំណាចឬក្នុងបង្គាប់អ្នកដទៃ។
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. បរាធីន)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់