វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ប្រយោល
កិរិយាសព្ទ· verb [ប្រ-យ៉ោល]
Learner aid: verb · [ប្រ-យ៉ោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចងដុំអ្វីមួយនឹងខ្សែសំយុងស្ទង់មើលឱ្យដឹងជំហរវៀចត្រង់ឬសាច់ខ្ពស់ទាប, ផតខូងឬស្មើ :
Learner aid: verb · [ប្រ-យ៉ោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចងដុំអ្វីមួយនឹងខ្សែសំយុងស្ទង់មើលឱ្យដឹងជំហរវៀចត្រង់ឬសាច់ខ្ពស់ទាប, ផតខូងឬស្មើ :
ចងដុំអ្វីមួយនឹងខ្សែសំយុងស្ទង់មើលឱ្យដឹងជំហរវៀចត្រង់ឬសាច់ខ្ពស់ទាប, ផតខូងឬស្មើ :
“មិនទាន់ដឹងជាវៀចឬត្រង់នៅឡើយទេ ចាំប្រយោលមើលសិន។”
ខ្សែដែលចងដុំអ្វីមួយសម្រាប់សំយុងស្ទង់ជំហរ :
“យកប្រយោលមកស្ទង់មើលសិន។”
ដែលរយាល, ដែលឆ្ងាយពីដៃ :
“កុំឈរប្រយោលពេក ខិតចូលឱ្យកៀកបន្តិចមក។”
មិនផ្ទាល់ មិនចំពោះ មិនចំ :
“និយាយដោយប្រយោល ជំងឺឆ្លងដោយប្រយោល។”
(ហៅថា ខ្សែប្រយោលឬកូនប្រយោល ក៏បាន)។