វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឡើងរាជ្យ
កិរិយាសព្ទ· verb [ឡើង-រាច]
Learner aid: verb · [ឡើង-រាច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បានទីជាក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ, បានសោយរាជ្យ។
Learner aid: verb · [ឡើង-រាច]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
បានទីជាក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ, បានសោយរាជ្យ។
បានទីជាក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ, បានសោយរាជ្យ។
(ព.ប្រ.) ឡើងអំណាចដោយសេចក្ដីព្រហើនយង់ឃ្នង (ហាក់ដូចជាបានសោយរាជ្យ) :
“ពួកពាលឡើងរាជ្យ, ឧទ្ទាមឡើងរាជ្យ!”