Learner aid: adjective, noun · [អៈ-កាល] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កាលមិនគួរ, កាលខុសប្រក្រតី; ដែលខុសកាល, ដែលពុំជួកាល :
កាលមិនគួរ, កាលខុសប្រក្រតី; ដែលខុសកាល, ដែលពុំជួកាល :
“វេលានេះជាអកាល។ (ព.កា.) ជនទាំងអម្បាល គួរស្គាល់អកាល និងកាលវេលា ដែលគួរប្រព្រឹត្ត ឱ្យបានសមជា អ្នកមានប្រាជ្ញា ស្មារតីរឹងប៉ឹង។”
(ម.ព. អកាលការី)។
អ្នកធ្វើការខុសកាល។
(ម.ព. អកាលចារី)។
អ្នកទៅមកខុសកាល, អ្នកត្រាច់ខុសកាលវេលា។
អ្វីៗដែលកើតឬដែលមានខុសកាល។
ភាវៈនៃអ្នកមិនស្គាល់កាល, ការមិនស្គាល់កាល។
អ្នកមិនស្គាល់កាលចូលចេញជាដើម។
ការសួរខុសកាល។
ផ្កាឈើខុសកាលឬខុសរដូវតាមទម្លាប់។
ផ្លែឈើខុសកាលឬខុសរដូវ។
(ម.ព. អកាលជាត)។
មរណៈក្នុងកាលមិនសមគួរ, សេចក្ដីស្លាប់មិនត្រូវតាមកាលធម្មតា គឺស្លាប់ដោយអំណាចឧបច្ឆេទកកម្មចូលមកផ្ដាច់ផ្ដិលជីវិត។
មេឃដែលបង្អុរភ្លៀងខុសកាល, ភ្លៀងពុំជួកាល។
(ម.ព. អកាលវាទី)។
អ្នកនិយាយស្ដីខុសកាល គឺកាលដែលមិនគួរនិយាយស្ដីក៏និយាយស្ដីដែរ។
សន្ទនាខុសកាល, ការនិយាយប្រាស្រ័យខុសកាល។
(ព.ផ្ទ. កាល)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)
