វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អក្កោសវត្ថុ
នាម· noun [អ័ក-កោ-សៈ-វ័ត-ថុ]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [អ័ក-កោ-សៈ-វ័ត-ថុ] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
វត្ថុនៃការជេរឬវត្ថុជាគ្រឿងជេរ គឺពាក្យជេរប្រដូចថា អាសត្វ!, អាក្របី!; អាឆ្កែ!, អាជ្រូក!, អានរក!, អាប្រេត! ជាដើម។
