វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អគមនីយ
នាម· noun [អៈ-គៈ-មៈ-នី-យៈ] ឬ [អៈ-គៈ-មៈ-នី]មកពីភាសាបាលី
Learner aid: noun · [អៈ-គៈ-មៈ-នី-យៈ] ឬ [អៈ-គៈ-មៈ-នី] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ហេតុដែលមិនគួរបណ្ដោយចិត្តឱ្យប្រព្រឹត្ត; ការពុំគួរគប់រក។
Learner aid: noun · [អៈ-គៈ-មៈ-នី-យៈ] ឬ [អៈ-គៈ-មៈ-នី] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ហេតុដែលមិនគួរបណ្ដោយចិត្តឱ្យប្រព្រឹត្ត; ការពុំគួរគប់រក។
ហេតុដែលមិនគួរបណ្ដោយចិត្តឱ្យប្រព្រឹត្ត; ការពុំគួរគប់រក។
ទីឬវត្ថុដែលពុំគួរសេពសម។
(ម.ព. អគមនីយដ្ឋាន)។
មកពីភាសាបាលី
From Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)