វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អគ្និ
នាម· noun [អ័ក-គ្និ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [អ័ក-គ្និ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ្លើង (ប្រើក្លាយជា អគ្នី ក៏មាន)។
Learner aid: noun · [អ័ក-គ្និ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ភ្លើង (ប្រើក្លាយជា អគ្នី ក៏មាន)។
ភ្លើង (ប្រើក្លាយជា អគ្នី ក៏មាន)។
ដូចគ្នានឹង អគ្គិកីឡា។
ដូចគ្នានឹង អគ្គិជ្ជាលា។
ទិសនៃអគ្និទេព (ទិសអាគ្នេយ៍)។
ទេវតាឈ្មោះអគ្និ (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។
ថ្មដែកភ្លើង។
កែវកើតពន្លឺភ្លើង; កែវមណីជោតិរស (សន្មតប្រើតាមសម័យនិយម, ហៅកែវអំពូលអគ្គិសនីឬកែវឆ្លុះ (ពិល) ថា អគ្និមណី ឬ អគ្គិមណី ក៏គួរ)។
កូនសរដែលក្ដៅ ឬ ភ្លឺព្រោងដូចជាភ្លើង; គ្រាប់កាំភ្លើងដែលបែកផ្ទុះចេញជាភ្លើង (ហៅគ្រាប់ផ្ទុះ ឬ គ្រាប់បែកក្នុងសម័យបច្ចុប្បន្នថា អគ្និវាណ ក៏គួរ)។
ដូចគ្នានឹង អគ្គិសិខា។
ការសាចទឹកដោះថ្លាបូជាភ្លើង; វត្ថុដ៏ឧត្តមសម្រាប់បូជាភ្លើង (តាមលទ្ធិព្រាហ្មណ៍)។
(ម.ព. អគ្គិកីឡា ក្នុង អគ្គិ)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.; បា. អគ្គិ)