វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អឃម័យ
គុណនាម· adjective [អៈ-ឃៈ-ម៉ៃ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: adjective · [អៈ-ឃៈ-ម៉ៃ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលសុទ្ធតែបាបឬបរិបូណ៌ដោយសេចក្ដីទុក្ខ, ដែលរងសុទ្ធតែទុក្ខ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលសុទ្ធតែបាបឬបរិបូណ៌ដោយសេចក្ដីទុក្ខ, ដែលរងសុទ្ធតែទុក្ខ :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សអឃម័យ, ចិត្តអឃម័យ។”
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. អឃមយ < អឃ "បាប; សេចក្ដីទុក្ខ" + មយ "ដែលសុទ្ធតែ")
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់