វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អង់ទីប្យូទិក

នាម· noun [អង់-ទី-ប្យូ-ទិក]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: noun · [អង់-ទី-ប្យូ-ទិក] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

(វេជ្ជ.) សារធាតុឱសថមានប្រភពពីធម្មជាតិឬពីសារធាតុគីមីឬការធ្វើសំយោគដែលមានសកម្មភាពអាចទប់ស្កាត់ការលូតលាស់ឬបំផ្លាញពពួកបាក់តេរីឬផ្សិត។ ពាក្យសាមញ្ញច្រើនហៅថាថ្នាំផ្សះ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ថ្នាំផ្សះ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

(វេជ្ជ.) សារធាតុឱសថមានប្រភពពីធម្មជាតិឬពីសារធាតុគីមីឬការធ្វើសំយោគដែលមានសកម្មភាពអាចទប់ស្កាត់ការលូតលាស់ឬបំផ្លាញពពួកបាក់តេរីឬផ្សិត។ ពាក្យសាមញ្ញច្រើនហៅថាថ្នាំផ្សះ :

ឧទាហរណ៍

“គ្រូពេទ្យបានជ្រើសរើសឱសថអង់ទីប្យូទិកមួយប្រភេទមកព្យាបាលជំងឺរលាកបំពង់ក។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បារ. antibiotique)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ